Zeki Müren Biyografisi

AnsweR · 07-23-2007, 01:23 PM

ARkada?lar Zeki mürenin ??te benim zeki müren isimli müzi?inide veriyorum dinlemenizi tavsiye ederim

[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Son tarihi bir bilseydim, i?portac? olurdum
Hayat?n anas? tablamda.

Sanat Güne?i Zeki Müren “B?ld?rc?n Ya?muru” adl? kitab?na koymu?tu bu biyografik ?iirini. Ya?am?n? bu ?iirle özetleyivermi?ti. 1965’ te bu sat?rlar? yazarken bir tek ?eyi bilmiyordu: “Kara dünyaya ne zaman veda” edece?ini... Oysa biz art?k biliyoruz: 1996’da bir güne? gibi parlamas?n? sa?layan sahnede, billur sesini bizlere duyu?rdu?u ilk mikrofonu elindeyken yorgun kalbine yenik dü?tü.Geride 300’ü a?k?n ?iir, 100’e yak?n beste, 500’ü a?k?n plak, 18 film, bini a?k?n desen ve kulaklar?m?zdan silinmeyecek, hiçbir ölçüyle ölçülemeyen güzellikte bir nida b?rakt?.

?imdi en ba?a dönüp Türkiye’nin bu ilk ve tek sivil “Pa?a”s? Zeki Müren’i sat?r ba?lar?yla, zaman zaman kendi ifadeleriyle tan?yal?m.

“6 Aral?k 1993 do?mu?um... ?yi halt etmi?im.”

63 y?l öncesinin Bursa’s?... Cumbal? evlerin y?k?lmamak için s?rt s?rta verdi?i Tophane Mahallesi Ortapazar Caddesi’ndeki 30 Numaral? ev.Sadece mahallenin de?il Bursa’n?n en iyi giyinen erke?i diye ün salan Kaya Bey ve güzelli?i, tatl? diliyle mahallenin göz bebe?i Hayriye Han?m s?k?nt?da.Mahallenin ebesi Rukiye Han?m bir içeri bir d??ar? ko?u?turup duruyor.Herkes hem endi?eli hem heyecanl? hem de büyük bir merakta.Dakikalar geçmek bilmiyor.Gün do?mak üzere.Sabah ezan?na bir ç??l?k karyor.Rukiye ebe bir yandan bir o?lan do?du?unu müjdeliyor, bir yandan da sanki içne do?mu? gibi “Göbek ba??n? uzun kesiyorum ki sesi güzel olsun” diyor.

Babaanne, “ba?ar?l? ve zeki olsun” diyerek ad?n? ZEK? koyarken, dede y?llarca kula??ndan silinmeyecek ve ilk müzik dersi olan ninnisini f?s?ld?yor kula??na.

??te böyle do?mu? y?llar sonra Türk Sanat Müzi?i’nde Türkiye’nin bir numaras? olacak ZEK? MÜREN...

“39 ?lkokul: Siyah önlük, beyaz yaka. Topluma ilk fiyaka.”

Ah?ap cumbal? evin üst kat?.Minik Zeki 6 ya??nda.Ev derin bir sessizlik içinde.Herkes uyuyor.O hariç.O pirinç karyolas?nda s?rtüstü yatm?? p?r?l p?r?l parlayan gözlerini tavana dikmi? sab?rs?zl?kla sabah?n olmas?n? bekliyor.Çünkü aylar,günler boyu kedisi

“Benli”ye anlatt hikayeleri sabah olunca gerçe?e dönecek.Günlerdir dört gözle bekledi?i okuluna nihayet bu sabah kavu?acak Zeki.

Günün ilk klar?yla hemen yata??ndan kalk?p a?a??ya iner. Babaanne çoktan kalkm?? mangalda sabah kahvesi pi?irmektedir. Kimbilir belki o da torununu okula ba?layaca?? bu ilk güne haz?rlanmak için sabah? zor etmi?tir. Zeki’yi bir güzel giydirir. Adeta gelini ile küçük bir rekabet ya?am?? ve babaanne kazanm??t?r. Anne Hayriye Han?m a?a??ya indi?inde Zeki çoktan okula haz?rd?r.

Hayriye Han?m,Zeki’yi Orhan Gazi ?lkokulu’na götürür ve Nazire Ö?retmen’e teslin eder. Yaln?z “küçük” bir sorun vard?r: Zeki henüz alt? ya??ndad?r.Müren ailesi ilk haftay? heyecanla bekler.Ya bir aksilik ç?karsa diye.Ne varki küçük Zeki,t?pk? ad? gibi zeki bir çocuktur ve müjde gelmekte gecikmez: Zeki,okuma-yazmay? hemen söktü?ü için okula kesin kayd? yap?l?r.

Okul dndaki günler de keyif içinde geçer.Aile tek çocuklar?n?n üzerine titrer.Zeki’ye sokakta oynamak resmen olmasa da yasakt?r.Çünkü ta?l?,toprakl? yolda çelik-çomak oynarsa gözlükleri k?r?labilir.Zaten çok ince ruhlu,duygusal olan Zeki hem bu ruh halinin hen ailesinin etkisiyle evin merdiveninde oturur,sokakta oynayan çocuklar? seyreder imrenerek.Neyseki bez bebe?i “Tomris” vard?r.En büyük e?lencesi ak?amlar? evin merdiveninde babas?n? beklemektir.Kaya Bey her ak?am ayn? saatte yolun ba??nda göründü?ünde Hayriye Han?m çoktan ak?am sofras?n? haz?rlam?? olur.Rak?lar içilir ve Zeki babas?n?n dizindeki yerini al?r her gece oldu?u gibi büyük bir zevkle her ikisinin de en çok sevdi?i ?ark?y? söylemeye ba?larlar:

“Yaln?z benim ol, el yüzüne bakma sak?n sen...

K?skan beni, gö?üsünde uyut, yan ate?imden...”

Pazar günleri biri beyaz biri doru iki at?n çekti?i minik faytonla anne ve babayla gidilen piknikler,piknikteki çilingir sofralar? hiç silinmez haf?zas?ndan.

Sahne tozunu ilk o y?llarda yutar: Her yaz gelen çad?r tiyatrosu Zeki’nin en büyük e?lencesidir.Evde babaannesinin g?c?rdayan gramofonuna kay?t yap?yormu?cas?na ?ark?lar söyleyen,bahçenin havuzunun duvarlar?n? sahne olarak kullanan küçük Zeki için çad?r tiyatrosunun çok büyük bir anlam? vard?r,çünkü orada saz heyeti ve sanatç?lar vard?r.Çad?r tiyatrosu Bursa’da kald müddetçe Müren ailesi iki gecede bir giderler.Zeki en önde oturur ve s?rayla sahneye ç?kan sanatç?larla birlikte ?ark?lar? m?r?ldan?r,sahne kokusunu içine çeker doya doya... ??te bütün ya?am? boyunca onu sahnelere ba?layacak tozu ilk orada yutar.Tiyatro dönü?ü s?ra Zeki’dedir.Eline renkli bir mendil al?r,ba??na ?ifon bir e?arp sarar,geçer aynan?n kar??s?na saatlerce ?ark? söylerdi.

“44 Orta mektep: Soluk beniz, k?sa saç.Umutlardan k?skaç.”

Mora yar?madas?ndan gelip Bursa’ya yerle?en,topuz saçlar?,bembeyaz uzun elbisesiyle mahallede herkesin arkada??,ablas? olan babaanne,Zeki’nin ortaokul y?llar?nda midesinden rahats?zlanm??t?.Y?lda bir kez Tuzla’ya ?çmeler’e gelirdi.Zeki ile birlikte Mudanya’dan ?stanbul’a gelir ve Sirkeci’dekiViyana Oteli’nde kal?rlard?.Her ?ey Zeki’yi adeta sahnelere haz?rl?yordu.Otelin alt kat?ndaki plakç? son ç?kan plaklar? çald?kça Zeki müthi? heyecanlan?r,?ark?lar? dinlemek için otelin penceresinden a?a??ya dü?ecek kadar kendinden geçerdi.Bursa’ya dönmek gelmezdi içinden.

Ortaokul bitti?i zaman içindeki iste?i bast?ramaz hale gelmi?ti.Bursa ona dar geliyordu.?stanbul’a gitmek için içinde dayan?lmaz bir arzu vard?.Dinlemek istedi?i sanatç?lar,müzik dersleri alabilece?i okullar istedi?i her?ey ?stanbul’dayd?.Sonunda babacna açt? derdini.Babas? k?rmad? onu.

“1947 Lise: Pembe hayaller, ye?il filizler.Yorulmayan yorgun dizler”

Bir sonbahar günü babas? Zeki’nin elinden tutup ?stanbul’a götürdü.Zeki burnuna gelen kokuyu çad?r tiyatrosundaki kokuyla kar??la?t?rd?.?stanbul’un kokusu a??r bast?.Çok sevdi?i annesi,babas?,neneleri,dedeleri,herkes Bursa’da kalm?? Zeki ?stanbul’da Bebek’teki Bo?aziçi Lisesi’ne yat?l? olarak kaydolmu? ve yepyeni hayata ilk ad?m?n? atm??t?.?lk aylar çok zordu.Da? s?la hasreti,aile özlemiyle doluydu.Etüd öncesi topland?klar? yüksek tavanl?,muhte?em akusti?i olan dershanede bu özlemini duygulu sesiyle dile getirir,s?n?f? h?çk?r?klara bo?ard?:

“Penceremden kar geliyor,

aman annem, gurbet bana zor geliyor...”

Sonra Zeki,yi sevinçten havalara uçuraçak bir haber duydular okulda.Ünlü bestekar ?erif ?çli ve Kadir ?ençalar Bo?aziçi Lisesi’ne gelerek ders vereceklerdi.?lk kay?t yapt?ran Zeki oldu. Her Çar?amba hiç aksatmadan ders almaya ba?lad?. Sonralar? dersler ?erif ?çli’nin evinde de sürdü.Okulun tatil olmas?n? dört gözle bekliyordu. Ailesine kavu?tu?u ilk tatil, ilk bestesini de kazand?rm??t? ona. Sözlerini de kendisi yazm??t? hem de akrosti? olarak:

"Zehretme bana hayat? canan?m

Elemlerle doldu benim her an?m

Kederinle yan?p sönse de can?m

?nanki ben sana yine hayran?m"

?stanbul ‘a döner dönmez “Acem Kürdi” makam?nda besteledi?i bu ilk ?ark?s?n? keman ustad? Yavuz Özüstün ve Udi Edip Dikencik ‘e m?r?ldand?. Onlardan ald “olur” ona dünyalar? balam??t?. Bu ilk beste Zeki Müren daha lisedeyken henüz 14 ya??ndayken radyoda Suzan Güven taraf?ndan okunmu?tu.

Bo?aziçi Lisesi Zeki Müren’in hayat?n?n dönüm noktas?yd?. ?lk bestesini orada okurken radyoda çal?nm??t?. Radyoyla tan??mas? da yine o y?llarda olacakt?:

Radyoda Zeki Müren’in bestesini seslendiren Suzan Güven bir gün okula gelmi? ve müjdeyi vermi?ti:

“Radyo imtihan açt?.Sanatç? al?nacak.Bunu sana haber vermeye geldim.Mutlaka bu imtihana girmelisin.”

S?nav gününü nas?l bekledi,radyoevine kadar nas?l gitti,fark?nda de?ildi.Öylesine çok heyecanl?yd? ki dizleri titriyor,a?z? kuruyordu.Ama her ?ey radyoda jürinin kar??s?na,sazlar?n önüne geçti?inde bitmi?ti.Veli Kan?k,Yorgo Bacanos,Refik Fersan,Fahire Fersan,Cevdet Ça?la ve Baki Süha Edipo?lu’ndan olu?an jürinin kar??s?nda 3 bin eseri ezbere bilen ya?? genç ama bilgisi,görgüsü,sesiyle 40 y?ll?k sanatç?lara ta? ç?kartan bir Zeki Müren vard?.?lk okudu?u ?ark? Hicaz makam?nda “Nideyim sahn? çemen seyrini canan?m yok” oldu.Sonra ard? geldi.Jüri Zeki Müren’i Bir türlü b?rakm?yordu.S?nava girmek için bekleyen 185 ki?i kap?da sab?rs?zl?kla içeride ne oldu?unu ö?renmeye çalyor,jürinin istekleri ise bitmiyordu.Bir saatin sonunda jüriden bir tek ses ç?k?yordu: “Fevkalade,fevkalade...”

Bo?aziçi Lisesi’nde bayram vard?.Çok sevdikleri Zeki Müren radyo s?nav?n? da ba?ar?yla geçmi?ti.S?ra program yapmaya gelmi?ti ki birinci haftan?n sonunda beklenen telefon geldi radyodan:

“Perihan Alt?nda? alt?nda? rahats?zlanm??t? ve yerine Zeki Müren’in programa ç?kmas?” isteniyordu.En çok sevdi?i makam olan Hicaz dosyas?n? al?p ko?a ko?a gitti radyoevine.Program tam 45 dakikayd?.Zeki Müren’in ilk program?yd?.Binlerce,milyonlarca insan onu dinleyecekti.Bacaklar? titriyor,s?rt? terden ?slan?yordu ama o adeta bülbül gibi önce hicaz ?ark?lar? okudu,ard?ndan kalan vakti doldurmak için bir maya,ard?ndan bir türkü...45 dakika bitmi?ti.Saz heyeti ?a?k?n,radyolar?n ba??ndakiler merakta,Zeki Müren mutluluktan sarho?tu.Dinleyenler telefonlara sar?lm??t?.Herkes büyük bir merak içinde bu güzel sesin sahibini ö?renmek,tan?mak istiyordu.Gelen telefonlardan biri de Hamiyet Yüceses’tendi: “Radyodan 45 dakika boyunca a?la***** dinledim seni evlad?m.Çok merak ediyorum,kimsin,nesin?”

Çok de?il,birkaç ay sonra yaln?z Hamiyet Yüceses de?il,tüm Türkiye onu tan?yacak,sevecek,hayran olacakt?.

Lise y?llar? böyle geçti.Bir yandan ?öhret basamaklar?n? t?rman?yor bir yandan Refik Fersan’dan “feyz almaya” ,?erif ?çli’den ders almaya devam ediyordu.

07-23-2007, 01:23 PM	#1 (permalink)
AnsweR Özel UNREALCI Üyelik tarihi: Jan 2006 Nerden: C:\WINDOWS\system32 Yaş: 25 Mesajlar: 720 Tecrübe Puanı: 301	Zeki Müren Biyografisi ARkada?lar Zeki mürenin ??te benim zeki müren isimli müzi?inide veriyorum dinlemenizi tavsiye ederim [Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...] Son tarihi bir bilseydim, i?portac? olurdum Hayat?n anas? tablamda. Sanat Güne?i Zeki Müren “B?ld?rc?n Ya?muru” adl? kitab?na koymu?tu bu biyografik ?iirini. Ya?am?n? bu ?iirle özetleyivermi?ti. 1965’ te bu sat?rlar? yazarken bir tek ?eyi bilmiyordu: “Kara dünyaya ne zaman veda” edece?ini... Oysa biz art?k biliyoruz: 1996’da bir güne? gibi parlamas?n? sa?layan sahnede, billur sesini bizlere duyu?rdu?u ilk mikrofonu elindeyken yorgun kalbine yenik dü?tü.Geride 300’ü a?k?n ?iir, 100’e yak?n beste, 500’ü a?k?n plak, 18 film, bini a?k?n desen ve kulaklar?m?zdan silinmeyecek, hiçbir ölçüyle ölçülemeyen güzellikte bir nida b?rakt?. ?imdi en ba?a dönüp Türkiye’nin bu ilk ve tek sivil “Pa?a”s? Zeki Müren’i sat?r ba?lar?yla, zaman zaman kendi ifadeleriyle tan?yal?m. “6 Aral?k 1993 do?mu?um... ?yi halt etmi?im.” 63 y?l öncesinin Bursa’s?... Cumbal? evlerin y?k?lmamak için s?rt s?rta verdi?i Tophane Mahallesi Ortapazar Caddesi’ndeki 30 Numaral? ev.Sadece mahallenin de?il Bursa’n?n en iyi giyinen erke?i diye ün salan Kaya Bey ve güzelli?i, tatl? diliyle mahallenin göz bebe?i Hayriye Han?m s?k?nt?da.Mahallenin ebesi Rukiye Han?m bir içeri bir d??ar? ko?u?turup duruyor.Herkes hem endi?eli hem heyecanl? hem de büyük bir merakta.Dakikalar geçmek bilmiyor.Gün do?mak üzere.Sabah ezan?na bir ç??l?k karyor.Rukiye ebe bir yandan bir o?lan do?du?unu müjdeliyor, bir yandan da sanki içne do?mu? gibi “Göbek ba??n? uzun kesiyorum ki sesi güzel olsun” diyor. Babaanne, “ba?ar?l? ve zeki olsun” diyerek ad?n? ZEK? koyarken, dede y?llarca kula??ndan silinmeyecek ve ilk müzik dersi olan ninnisini f?s?ld?yor kula??na. ??te böyle do?mu? y?llar sonra Türk Sanat Müzi?i’nde Türkiye’nin bir numaras? olacak ZEK? MÜREN... “39 ?lkokul: Siyah önlük, beyaz yaka. Topluma ilk fiyaka.” Ah?ap cumbal? evin üst kat?.Minik Zeki 6 ya??nda.Ev derin bir sessizlik içinde.Herkes uyuyor.O hariç.O pirinç karyolas?nda s?rtüstü yatm?? p?r?l p?r?l parlayan gözlerini tavana dikmi? sab?rs?zl?kla sabah?n olmas?n? bekliyor.Çünkü aylar,günler boyu kedisi “Benli”ye anlatt hikayeleri sabah olunca gerçe?e dönecek.Günlerdir dört gözle bekledi?i okuluna nihayet bu sabah kavu?acak Zeki. Günün ilk klar?yla hemen yata??ndan kalk?p a?a??ya iner. Babaanne çoktan kalkm?? mangalda sabah kahvesi pi?irmektedir. Kimbilir belki o da torununu okula ba?layaca?? bu ilk güne haz?rlanmak için sabah? zor etmi?tir. Zeki’yi bir güzel giydirir. Adeta gelini ile küçük bir rekabet ya?am?? ve babaanne kazanm??t?r. Anne Hayriye Han?m a?a??ya indi?inde Zeki çoktan okula haz?rd?r. Hayriye Han?m,Zeki’yi Orhan Gazi ?lkokulu’na götürür ve Nazire Ö?retmen’e teslin eder. Yaln?z “küçük” bir sorun vard?r: Zeki henüz alt? ya??ndad?r.Müren ailesi ilk haftay? heyecanla bekler.Ya bir aksilik ç?karsa diye.Ne varki küçük Zeki,t?pk? ad? gibi zeki bir çocuktur ve müjde gelmekte gecikmez: Zeki,okuma-yazmay? hemen söktü?ü için okula kesin kayd? yap?l?r. Okul dndaki günler de keyif içinde geçer.Aile tek çocuklar?n?n üzerine titrer.Zeki’ye sokakta oynamak resmen olmasa da yasakt?r.Çünkü ta?l?,toprakl? yolda çelik-çomak oynarsa gözlükleri k?r?labilir.Zaten çok ince ruhlu,duygusal olan Zeki hem bu ruh halinin hen ailesinin etkisiyle evin merdiveninde oturur,sokakta oynayan çocuklar? seyreder imrenerek.Neyseki bez bebe?i “Tomris” vard?r.En büyük e?lencesi ak?amlar? evin merdiveninde babas?n? beklemektir.Kaya Bey her ak?am ayn? saatte yolun ba??nda göründü?ünde Hayriye Han?m çoktan ak?am sofras?n? haz?rlam?? olur.Rak?lar içilir ve Zeki babas?n?n dizindeki yerini al?r her gece oldu?u gibi büyük bir zevkle her ikisinin de en çok sevdi?i ?ark?y? söylemeye ba?larlar: “Yaln?z benim ol, el yüzüne bakma sak?n sen... K?skan beni, gö?üsünde uyut, yan ate?imden...” Pazar günleri biri beyaz biri doru iki at?n çekti?i minik faytonla anne ve babayla gidilen piknikler,piknikteki çilingir sofralar? hiç silinmez haf?zas?ndan. Sahne tozunu ilk o y?llarda yutar: Her yaz gelen çad?r tiyatrosu Zeki’nin en büyük e?lencesidir.Evde babaannesinin g?c?rdayan gramofonuna kay?t yap?yormu?cas?na ?ark?lar söyleyen,bahçenin havuzunun duvarlar?n? sahne olarak kullanan küçük Zeki için çad?r tiyatrosunun çok büyük bir anlam? vard?r,çünkü orada saz heyeti ve sanatç?lar vard?r.Çad?r tiyatrosu Bursa’da kald müddetçe Müren ailesi iki gecede bir giderler.Zeki en önde oturur ve s?rayla sahneye ç?kan sanatç?larla birlikte ?ark?lar? m?r?ldan?r,sahne kokusunu içine çeker doya doya... ??te bütün ya?am? boyunca onu sahnelere ba?layacak tozu ilk orada yutar.Tiyatro dönü?ü s?ra Zeki’dedir.Eline renkli bir mendil al?r,ba??na ?ifon bir e?arp sarar,geçer aynan?n kar??s?na saatlerce ?ark? söylerdi. “44 Orta mektep: Soluk beniz, k?sa saç.Umutlardan k?skaç.” Mora yar?madas?ndan gelip Bursa’ya yerle?en,topuz saçlar?,bembeyaz uzun elbisesiyle mahallede herkesin arkada??,ablas? olan babaanne,Zeki’nin ortaokul y?llar?nda midesinden rahats?zlanm??t?.Y?lda bir kez Tuzla’ya ?çmeler’e gelirdi.Zeki ile birlikte Mudanya’dan ?stanbul’a gelir ve Sirkeci’dekiViyana Oteli’nde kal?rlard?.Her ?ey Zeki’yi adeta sahnelere haz?rl?yordu.Otelin alt kat?ndaki plakç? son ç?kan plaklar? çald?kça Zeki müthi? heyecanlan?r,?ark?lar? dinlemek için otelin penceresinden a?a??ya dü?ecek kadar kendinden geçerdi.Bursa’ya dönmek gelmezdi içinden. Ortaokul bitti?i zaman içindeki iste?i bast?ramaz hale gelmi?ti.Bursa ona dar geliyordu.?stanbul’a gitmek için içinde dayan?lmaz bir arzu vard?.Dinlemek istedi?i sanatç?lar,müzik dersleri alabilece?i okullar istedi?i her?ey ?stanbul’dayd?.Sonunda babacna açt? derdini.Babas? k?rmad? onu. “1947 Lise: Pembe hayaller, ye?il filizler.Yorulmayan yorgun dizler” Bir sonbahar günü babas? Zeki’nin elinden tutup ?stanbul’a götürdü.Zeki burnuna gelen kokuyu çad?r tiyatrosundaki kokuyla kar??la?t?rd?.?stanbul’un kokusu a??r bast?.Çok sevdi?i annesi,babas?,neneleri,dedeleri,herkes Bursa’da kalm?? Zeki ?stanbul’da Bebek’teki Bo?aziçi Lisesi’ne yat?l? olarak kaydolmu? ve yepyeni hayata ilk ad?m?n? atm??t?.?lk aylar çok zordu.Da? s?la hasreti,aile özlemiyle doluydu.Etüd öncesi topland?klar? yüksek tavanl?,muhte?em akusti?i olan dershanede bu özlemini duygulu sesiyle dile getirir,s?n?f? h?çk?r?klara bo?ard?: “Penceremden kar geliyor, aman annem, gurbet bana zor geliyor...” Sonra Zeki,yi sevinçten havalara uçuraçak bir haber duydular okulda.Ünlü bestekar ?erif ?çli ve Kadir ?ençalar Bo?aziçi Lisesi’ne gelerek ders vereceklerdi.?lk kay?t yapt?ran Zeki oldu. Her Çar?amba hiç aksatmadan ders almaya ba?lad?. Sonralar? dersler ?erif ?çli’nin evinde de sürdü.Okulun tatil olmas?n? dört gözle bekliyordu. Ailesine kavu?tu?u ilk tatil, ilk bestesini de kazand?rm??t? ona. Sözlerini de kendisi yazm??t? hem de akrosti? olarak: "Zehretme bana hayat? canan?m Elemlerle doldu benim her an?m Kederinle yan?p sönse de can?m ?nanki ben sana yine hayran?m" ?stanbul ‘a döner dönmez “Acem Kürdi” makam?nda besteledi?i bu ilk ?ark?s?n? keman ustad? Yavuz Özüstün ve Udi Edip Dikencik ‘e m?r?ldand?. Onlardan ald “olur” ona dünyalar? balam??t?. Bu ilk beste Zeki Müren daha lisedeyken henüz 14 ya??ndayken radyoda Suzan Güven taraf?ndan okunmu?tu. Bo?aziçi Lisesi Zeki Müren’in hayat?n?n dönüm noktas?yd?. ?lk bestesini orada okurken radyoda çal?nm??t?. Radyoyla tan??mas? da yine o y?llarda olacakt?: Radyoda Zeki Müren’in bestesini seslendiren Suzan Güven bir gün okula gelmi? ve müjdeyi vermi?ti: “Radyo imtihan açt?.Sanatç? al?nacak.Bunu sana haber vermeye geldim.Mutlaka bu imtihana girmelisin.” S?nav gününü nas?l bekledi,radyoevine kadar nas?l gitti,fark?nda de?ildi.Öylesine çok heyecanl?yd? ki dizleri titriyor,a?z? kuruyordu.Ama her ?ey radyoda jürinin kar??s?na,sazlar?n önüne geçti?inde bitmi?ti.Veli Kan?k,Yorgo Bacanos,Refik Fersan,Fahire Fersan,Cevdet Ça?la ve Baki Süha Edipo?lu’ndan olu?an jürinin kar??s?nda 3 bin eseri ezbere bilen ya?? genç ama bilgisi,görgüsü,sesiyle 40 y?ll?k sanatç?lara ta? ç?kartan bir Zeki Müren vard?.?lk okudu?u ?ark? Hicaz makam?nda “Nideyim sahn? çemen seyrini canan?m yok” oldu.Sonra ard? geldi.Jüri Zeki Müren’i Bir türlü b?rakm?yordu.S?nava girmek için bekleyen 185 ki?i kap?da sab?rs?zl?kla içeride ne oldu?unu ö?renmeye çalyor,jürinin istekleri ise bitmiyordu.Bir saatin sonunda jüriden bir tek ses ç?k?yordu: “Fevkalade,fevkalade...” Bo?aziçi Lisesi’nde bayram vard?.Çok sevdikleri Zeki Müren radyo s?nav?n? da ba?ar?yla geçmi?ti.S?ra program yapmaya gelmi?ti ki birinci haftan?n sonunda beklenen telefon geldi radyodan: “Perihan Alt?nda? alt?nda? rahats?zlanm??t? ve yerine Zeki Müren’in programa ç?kmas?” isteniyordu.En çok sevdi?i makam olan Hicaz dosyas?n? al?p ko?a ko?a gitti radyoevine.Program tam 45 dakikayd?.Zeki Müren’in ilk program?yd?.Binlerce,milyonlarca insan onu dinleyecekti.Bacaklar? titriyor,s?rt? terden ?slan?yordu ama o adeta bülbül gibi önce hicaz ?ark?lar? okudu,ard?ndan kalan vakti doldurmak için bir maya,ard?ndan bir türkü...45 dakika bitmi?ti.Saz heyeti ?a?k?n,radyolar?n ba??ndakiler merakta,Zeki Müren mutluluktan sarho?tu.Dinleyenler telefonlara sar?lm??t?.Herkes büyük bir merak içinde bu güzel sesin sahibini ö?renmek,tan?mak istiyordu.Gelen telefonlardan biri de Hamiyet Yüceses’tendi: “Radyodan 45 dakika boyunca a?la***** dinledim seni evlad?m.Çok merak ediyorum,kimsin,nesin?” Çok de?il,birkaç ay sonra yaln?z Hamiyet Yüceses de?il,tüm Türkiye onu tan?yacak,sevecek,hayran olacakt?. Lise y?llar? böyle geçti.Bir yandan ?öhret basamaklar?n? t?rman?yor bir yandan Refik Fersan’dan “feyz almaya” ,?erif ?çli’den ders almaya devam ediyordu. Konu AnsweR tarafından (07-23-2007 Saat 01:35 PM ) değiştirilmiştir..

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)